Afbeelding
Pepijn Hentenaar, Directeur Museum Sophiahof, Den Haag

Pepijn Hentenaar: Een plek waar alles samenvalt

De eerste weken voor Pepijn Hentenaar als nieuwe directeur zijn voorbijgevlogen. Hij voerde vele gesprekken in het museum en maakte kennis met talloze nieuwe gezichten. Deze ontmoetingen hebben hem niet alleen een warm welkom gegeven, maar ook bevestigd waarom hij zich juist hier thuis voelt. "Soms is er zo’n moment waarop alles wat je hebt gedaan – professioneel én persoonlijk – ineens betekenis krijgt in het licht van één nieuwe mogelijkheid. Voor mij is dat deze functie. Het is niet zomaar een volgende stap, maar een plek waar alles samenvalt."

Pepijn voelde al snel dat zijn nieuwe functie meer is dan een volgende stap in zijn carrière. Voor hem is het museum geen mausoleum, maar een levendige ontmoetingsplek – een plek om te herdenken, te leren, samen te komen én te vieren. Tegelijk is het ook persoonlijk een plek waar alles samenvalt. "Mijn band met Indonesië is geen hobby of thematische interesse, het is een wezenlijk deel van mijn familiegeschiedenis. Mijn moeder werd geboren in Soerabaja, mijn grootouders leefden daar. Mijn stief-oma zat in een Japans interneringskamp, haar vader werkte aan de Birmaspoorlijn. De verhalen die ik als kind hoorde – rauw, eerlijk, soms schrijnend – draag ik nog altijd mee."

Wat hem in zijn eerste weken verraste, is de diversiteit aan stemmen die hij tegenkwam. Hij voerde vele gesprekken: van vrijwilligers tot partners, van bezoekers tot het team. "Iedereen draagt een ander perspectief bij. Wat me verraste, is hoe groot het verlangen is naar verbinding – ondanks verschillen in generatie, achtergrond of visie. Dat is een enorme kans."

“Ik zie Museum Sophiahof als culturele motor en verbindend huis tegelijk."

 

Pepijn weet uit ervaring hoe belangrijk mensen zijn die zich met hart en ziel inzetten. "Mijn ervaring als voorzitter van een grote voetbalvereniging heeft me geleerd hoe waardevol vrijwilligers zijn: mensen met weinig tijd maar veel hart. Je kunt ze niet aansturen, je moet ze meenemen. Ik wil een cultuur bouwen waarin vrijwilligers zich gehoord en gewaardeerd voelen." Hetzelfde geldt voor de partners en stakeholders van het museum: alleen door te bouwen aan vertrouwen kunnen de verhalen, die te belangrijk zijn om te versplinteren, samen gedragen worden.

Afbeelding
Pepijn Hentenaar, Directeur Museum Sophiahof, Den Haag

 

Daarbij speelt kunst en cultuur volgens hem een onmisbare rol. Ze hebben de kracht om emoties te raken waar woorden tekortschieten en maken het onbespreekbare bespreekbaar. "In een gesprek over koloniale geschiedenis – vaak beladen, soms pijnlijk – biedt kunst de ruimte om te voelen, te reflecteren en nieuwe perspectieven te openen." Die rol ziet hij ook voor Museum Sophiahof in het bredere maatschappelijke gesprek over ons koloniale verleden. Niet door pasklare antwoorden te geven, maar door katalysator te zijn: een plek waar verhalen worden gedeeld, waar verschillende generaties en achtergronden elkaar ontmoeten, en waar nuance en ongemak naast elkaar mogen bestaan.

Zijn visie voor Museum Sophiahof is helder. "Ik zie de Sophiahof als culturele motor en verbindend huis tegelijk. De bezoekerscijfers kunnen omhoog maar dat is niet het startpunt. Het begint met vertrouwen en samenwerking. Mijn visie is dat het museum uitgroeit tot dé plek waar de complexiteit van het gedeelde verleden niet alleen herdacht wordt, maar ook richting geeft aan de toekomst."

Een belangrijk instrument daarbij is representatie. "Representatie is voor mij meer dan alleen ‘wie er op het podium staat’. Het gaat erom dat bezoekers zichzelf herkennen in verhalen, objecten, programma’s. Ik wil de verhalen niet alleen bewaren, maar ook doorvertellen – in samenwerking met makers, media, scholen en communities. Zodat de gedeelde geschiedenis niet alleen een niche blijft, maar deel van het bredere nationale gesprek."